الشيخ أبو الفتوح الرازي
41
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )
آية التسمية * ( بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) * ( 1 ) ، عبد اللَّه مسعود روايت كند كه رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - گفت : من قرأ بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم كتب اللَّه له بكلّ حرف اربعة آلاف حسنة و محاعنه اربعة الاف ( 2 ) سيّئة و رفع ( 3 ) له اربعة الاف ( 4 ) درجة ، گفت : هر كه اين آيت بخواند ، خداى تعالى او را به هر حرفى چهار هزار حسنه بنويسد ، و چهار هزار سيّئه بسترد ، و چهار هزار درجه به هر حرفى رفيع كند . و عبد اللَّه عبّاس مىگويد ، رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - گفت : معلَّمان بهترين مردمانند كه بر زمين مىروند جز ( 5 ) انبيا و ائمّهء بر گرفته ، براى آن كه هر گه كه دين خلق ( 6 ) شود ، مجدّد كنند ، يعنى به تعليم قرآن . آنگه گفت : آنچه ايشان را . دهى ( 7 ) بر وجه عطيّه دهى ( 8 ) ، و ايشان را به مزد مگيرى ( 9 ) تا در حرج نيفگنى ايشان را . چون معلَّم كودك را تعليم ( 10 ) كند * ( بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) * ( 11 ) ، خداى تعالى براتى بفرمايد نبشتن ( 12 ) از دوزخ براى كودك و مادر و پدرش ( 13 ) و براى معلَّم . و در خبرى مىآيد كه : رسول - عليه الصّلوة و السّلام - با جماعتى به گورستانى بگذشت ، اشارت به گورى كرد ، گفت : خداوند اين گور را عذاب مىكنند . چون باز آمد ، آن عذاب از خداوند ( 14 ) گور برداشته بودند ، گفت : بار خدايا ! سبب چيست ؟ جبريل - عليه السّلام - آمد و گفت : مرد عاصى بود و مستحقّ عذاب ، جز كه فرزندى
--> ( 1 ) . سورهء فاتحة الكتاب ( 1 ) آيهء 1 . ( 2 ) . اساس و ديگر نسخه بدلها : الف ، به قياس با چاپ شعرانى : ( 1 / 23 ) و با توجّه به قواعد نحوى تصحيح شد . ( 3 ) . چاپ شعرانى ( 1 / 23 ) اللَّه . ( 4 ، 5 ) . همهء نسخه بدلها : از . ( 6 ) . مج كهنه . ( 7 ، 8 ) . دهى / دهيد . ( 9 ) . همهء نسخه بدلها : مستانى . ( 10 ) . مج : تلقين ، دب و تلقين ، آج ، لب ، فق تلقين . ( 11 ) . همهء نسخه بدلها و كودك بگويد . ( 12 ) . آج ، لب ، وز ، مب ، مر : براتى بنويسد . ( 13 ) . مر : مادران و پدران كودك . ( 14 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق ، وز آن ، مب ، مر : صاحب .